Skip to content


Minestrone d’inverno – Winterminestrone

Wel grappig eigenlijk, een post waarvan de Italiaanse naam niet moet vertaald worden, omdat iedereen weet waarover je het hebt: minestrone of Italiaanse soep.

Vertalen hoeft misschien niet, maar een woordje uitleg is toch welkom.  Letterlijk betekent minestrone grote soep.  Het woord voor soep minestra wordt vergroot tot minestrone (net zoals je van cucina – keuken, cucinone – grote keuken maakt).

Maar waarom dan een “grote” soep? Simpel, omdat er zo veel ingrediënten ingaan dat je van een vullende maaltijdsoep kan spreken.  Minestrone komt dan ook meestal op tafel als avondgerecht.  De warme maaltijd bestaande uit een primo en secondo wordt – of beter werd – meestal ’s middags gegeten.

Het is waarschijnlijk een cliché, maar een vast recept voor minestrone bestaat niet, iedere kok of mamma geeft hier een eigen interpretatie aan.  Deze varieert van streek tot streek, maar vooral van seizoen tot seizoen.  Want minestrone is een gerecht dat vooral de seizoensgroenten in de kijker zet.  

Het is dan ook belangrijker om de principes uit te leggen dan een recept voor te schrijven waarvan je de ingrediënten toch niet vindt.

De principes/tips:

  • sauteer de groenten en kruiden in olijfolie tot ze zacht zijn, en al hun smaken hebben afgegeven, pakweg 30 minuten
  • voeg dan het vocht toe, en laat rustig sudderen tot alles gaar is (ongeveer 45 minuten)
  • het vocht kan zowel water als bouillon zijn; naarmate er meer groenten en kruiden in de soep gaan wordt de nood voor een bouillon minder
  • een stukje pancetta geeft diepte en smaak aan de soep
  • een korstje parmigiano-reggiano geeft een ongelooflijke rijkheid aan elke minestrone
  • bijna altijd wordt een korte pasta aan het einde toegevoegd, soms ook rijst
  • de soep kan aan tafel worden afgewerkt met een beetje pesto (in de zomer), wat geraspte parmigiano-reggiano of olijfolie en zwarte peper (nooit olijfolie én kaas)
  • een stuk geroosterd brood kan, maar gewoon brood is traditioneler
 
Hierna volgt een simpel basisrecept voor een winterminestrone, waarvan je de ingrediënten makkelijk kan vinden.
 
Ingrediënten
  • 2 uien, gesnipperd
  • 2 wortelen, in blokjes gesneden
  • 2 flinke takken bleekselder, in blokjes gesneden
  • 2 knoflookteentjes, gesnipperd
  • 2 blaadjes laurier
  • flink wat verse tijm
  • tak rozemarijn
  • 150 gram pancetta, in blokjes gesneden
  • 250 gram gedroogde witte bonen, een nacht geweekt en gekookt
  • 2 grote aardappelen, in blokjes gesneden
  • 500 gram bladgroente, zoals cavolo nero, spinazie, of de buitenste bladeren van savooiekool
  • stronk broccoli, in roosjes verdeeld
  • 100 gram korst van parmigiano-reggiano (optioneel)
  • 150 gram korte pasta, zoals ditalini, stelle, orzo
  • zeezout en zwarte peper
Verhit de olijfolie in een grote soeppot.  Voeg de selder, wortelen, ui en knoflook toe samen met de kruiden en de pancetta en laat zo’n 30 minuten zweten op middelhoog vuur. Breng op smaak met wat zout en peper. Voeg het kookvocht van de witte bonen toe, en leng aan met water. Voeg dan de bladgroenten, de broccoli, de aardappelen, en eventueel de kaas toe.  Laat 45 minuten sudderen op laag vuur. Voeg de witte bonen en de pasta toe, en kook nog zo’n 15 minuten of tot de pasta gaar is.
 
Serveer de soep met een flinke scheut olijfolie van het nieuwe seizoen, of extra parmigiano-reggiano als er kaas in de soep was.  
 
De soep smaakt zo mogelijk nog beter de dag nadien, en dan heb je eigenlijk ribollita. 
 

Posted in klassiekers, primi, Recepten.

Tagged with , , , , .


0 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.