Skip to content


Ristorante Spiga d’oro

Volgens de website brengt restaurant Spiga d’oro “Italiaans regionale innoverende specialiteiten  met artisanale streekproducten uit héél Italië”.  En de eigenaar Franco gaat er prat op dat de Slow Food principes in zijn restaurant worden gerespecteerd. Het werd dan ook tijd om dit restaurant een bezoek te brengen.

De kaart vermeldt bij ieder gerecht van welke streek uit Italië het afkomstig is, en dat is een goed idee. Niet dat heel veel bezoekers hier onmiddellijk iets mee kunnen, maar beschouw het dan maar als een stukje opvoeding. Maar een beetje zorgvuldigheid is hier wel vereist: paccheri di Gragnano als een specialiteit van Toscana vermelden kan tot verwarring leiden als je eigenlijk bedoelt dat de bijhorende saus typisch voor Toscana is (kippenlever en salie). Paccheri zijn een specialiteit van Campania.

Bij het doornemen van de kaart genoten we van een Prosecco (de kaart vermeldt een uitstekende Franciacorta Ca’del Bosco die niet voorradig bleek te zijn), met enkele olijven en brood.

De bediening is vlekkeloos te noemen: beleefd en snel. Het plaatsen van de bestelling voor onze tafel van vier personen verliep nochtans niet van een leien dakje: één van mijn tafelgenoten wist te vertellen dat de specialiteit een risotto was met kippenlevertjes en linzen. Die kwam op de kaart echter niet voor. De patron werd er bij geroepen, en die bevestigde de specialiteit, en tevens dat hij die met veel plezier voor ons wilde bereiden. Maar liefst 3 van de 4 gasten kozen voor deze risotto als voorgerecht. En toen bleek dat de risotti, net zoals alle pasta’s bedoeld waren als hoofdgerecht, en niet als voorgerecht. Een kleinere portie maken of een portie voor 2 verdelen over 3 personen bleek niet mogelijk. Dat je concessies moet doen, en pasta’s als hoofdgerecht moet aanbieden als Italiaans restaurant in België is perfect begrijpelijk. Maar dat je geen pasta of risotto meer kan krijgen als voorgerecht? Ma dai!
Uiteindelijk leverde dit voor de keuken ook veel meer werk op: 3 verschillende voorgerechten, respectievelijk: een Sardische vissoep (“bouillabaise” op de kaart), gevulde en gefrituurde courgettebloemen, en een terrine van ganzelever bereid met Aleaticowijn. Hierbij dronken we een uitstekende Chardonnay Vigneti delle Dolomiti IGT van Cesconi (30€), die we kozen uit een zorgvuldig samengestelde kaart. Reken voor een fles wijn ergens vanaf 25€, met snel stijgende prijzen. Er zijn redelijk geprijsde huiswijnen beschikbaar.
Als hoofdgerecht bestelden we:

  • grietfilet op een bedje van gebraiseerde prei en shii také’s met tijmsaus vergezeld van knoflookpuree;
  • zeebaarsfilet gestoomd op een groentencaponata gekruid met een Zuid-Italiaans kruidenbouquet en olijfolie uit Puglia (aquapazza di branzino);
  • kalfsschenkel gestoofd in Barolowijn en truffelfond op een saus van funghi porcini’s, geserveerd met ravioli’s gevuld met tomaat en polenta (ossobucco alla Piemontese): geen eekhoorntjesbrood gezien in het bord, nauwelijks waarneembare “truffelfond”, en een veel te royale portie vlees konden mij niet overtuigen;
  • Gebraden kalfsmedaillons in een jasje van San Danieleham op een salie-en pancettasaus (Saltimbocca alla romana), dat het bestelde lam verving dat volgens de keuken alleen maar voor minimum 2 personen kon besteld worden.
  • Als wijn bij het hoofdgerecht kwam er een Piëmontese Nebbiolo op tafel, die per glas kan besteld worden, en voortreffelijk was. Zelden kun je dit soort kwaliteitswijn per glas bestellen (7,5€ per glas).

    Als dessert kwamen er crème brulée en dame blanche op tafel: niet echt wat je in een Italiaans restaurant op de kaart zou verwachten, maar het feit dan mijn (Vlaamse) tafelgenoten het bestelden, geeft aan dat het blijkbaar aan een behoefte beantwoordt.  Ik bestelde een ristretto die een normale espresso bleek te zijn.

    Het is niet eenvoudig om een oordeel uit te spreken: de correcte bediening, het enthousiasme van Franco, de verfrissende wijnkaart zijn onweerlegbare pluspunten. Het feit dat de keuken de plak zwaait en voorrang heeft op de wensen van de klanten is teleurstellend. De kwaliteit van de gerechten is over het algemeen goed tot uitstekend te noemen. En dat mag ook wel voor de prijs: het diner voor 4 personen bracht een rekening met zich mee van 240€ (aperitief, 1 fles wijn, 4 glazen huiswijn en koffie inbegrepen).

    Conclusie: eigenaar Franco heeft concessies moeten en willen doen aan het Belgische publiek, en stukjes Frans-Belgische keuken geïntegreerd in zijn gerechten.  Lekkere wijnen en een vlotte bediening maken het een aangename restaurantervaring.

    Punten geven we hier niet bij Cucinone: het verdict is veel eenvoudiger en strenger dan dat, je komt namelijk op de blogroll of niet.  En dat haalt Spiga d’Oro niet.

    Spiga d’ Oro
    Leuvensesteenweg 43
    3191 Hever-Boortmeerbeek
    Tel 015 52 05 35

    Posted in Restaurants.

    Tagged with .


    0 Responses

    Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.



    Some HTML is OK

    or, reply to this post via trackback.