Dit receptje is uiterst snel te bereiden, en is zeer smakelijk. Gebruik hiervoor wel verse spinazie, en geen diepvries.
Ingrediënten
1 kilogram verse spinazie, grondig gewassen in koud water
2 teentjes knoflook, geschild
2 eetlepels olijfolie
peper en zout
Zet een grote pot op middelhoog vuur en laat even verwarmen. Voeg dan al de spinazie toe, met het aanhangend water. Zet het deksel op de pot en laat de spinazie slinken. De spinazie afgieten in een zeef, en goed laten uitlekken. De olijfolie opwarmen in de pot en het knoflookteentje hierin drie minuten laten sudderen (niet laten bruinen), zodat de olie de knoflooksmaak opneemt. Ondertussen de spinazie eventueel kleiner hakken. Dan de spinazie toevoegen aan het olie-knoflookmengsel, en flink op smaak brengen met peper en zout. Onmiddellijk serveren.
Wie wil kan samen met de knoflook ook enkele ansjovisfilets toevoegen en deze laten wegsmelten in de hete olie. Voeg dan wel geen zout toe.
Italianen brengen de spinazie aan tafel vaak nog op smaak met een beetje citroen. Probeer maar, het is lekkerder dan het klinkt.
Doorheen heel Italië is de scaloppina (van het Franse woord escalope) zeer populair. En daar zijn goede redenen voor: het is snel klaar, en een klein stukje vlees lijkt veel groter, omdat het flinterdun wordt geklopt met een vleeshamer. Traditioneel is de scaloppina van kalfsvlees, maar tegenwoordig is varken, kip en kalkoen even populair.
Piccata is een typisch gerecht uit Lombardia. Het onderscheid met de scaloppina is dat de ingrediënten veel nauwer gedefinieerd zijn. Als je hiervan afwijkt krijg je misschien een lekkere scaloppina, maar je kunt dan niet meer spreken van een piccata.
Voor een piccata is het essentieel dat er kalfsvlees wordt gebruikt, dat gebloemd wordt en dan gebakken in echte boter. Er wordt een snel sausje bij gemaakt op basis van citroen of Marsala, dat wordt afgewerkt met een beetje gehakte bladpeterselie.
De Marsala kan vervangen worden door droge witte wijn, en soms wordt de wijn gecombineerd met de citroen (zoals in ons recept). Heel af en toe wordt zelfs een lepeltje bouillon toegevoegd om de saus nog smakelijker te maken.
Naar Italiaanse traditie, uiteraard geen pasta bij dit hoofdgerecht! Champignons, sperzieboontjes of gestoomde aardappeltjes passen hier uitstekend bij, evenals een eenvoudige salade.
Ingrediënten
500 gram flinterdun gesneden kalfsvlees (laat uw slager dit met de machine afsnijden van een kalfsgebraad)
bloem
3 eetlepels boter
5 eetlepels droge witte wijn
3 eetlepels citroensap
2 eetlepels gehakte bladpeterselie
Kruid de stukjes kalfsvlees met peper en zout en haal ze door de bloem. Smelt de boter in een grote pan op middelhoog vuur. Voeg het kalfsvlees toe, en bak het aan beide zijden tot het mooi bruin is. Haal het vlees uit de pan, en voeg dan de witte wijn toe. Laat inkoken, en voeg dan het citroensap toe. Roer goed, en laat even sudderen. Voeg de peterselie toe evenals het vlees en laat nog even doorwarmen. Serveer onmiddellijk.
Dit is een eenvoudig gerecht, dat vertrekt van de basisbereiding van linzen: lenticchie in umido. Linzen behoren tot de oudste peulvruchten. Ze zijn goedkoop, hebben een hoge voedingswaarde en zijn makkelijk verteerbaar.
Gedroogde linzen moeten altijd goed afgespoeld worden onder koud water. Over de noodzaak om linzen te weken, zijn er verschillende meningen. 8 tot 12 uur weken vermindert de kooktijd aanzienlijk, maar neemt ook wat smaak weg. Gebruik bij voorkeur linzen van Castelluccio di Norcia. Deze zijn bijzonder smakelijk, moeten niet geweekt worden, en zijn gaar in 20 minuten.
Ingrediënten
1 eetlepel olijfolie
4 varkensworsten
1 ui, fijngehakt
100 gram pancetta, in blokjes gesneden
200 gram linzen van Castelluccio
1 glas rode wijn
4 dl bouillon
1 laurierblaadje
enkele takjes verse tijm
Verhit de olijfolie in een pan, en bruin de worsten rondom aan. Haal ze uit de pan, Bak de ui en de pancetta in de pan, tot de ui mooi bruin is. Voeg dan de linzen en de rode wijn toe. Laat de wijn een beetje inkoken, voeg dan de bouillon toe en breng op smaak met peper en zout. Voeg het laurierblaadje en de tijm toe, doe de worsten terug in de pan en zet er een deksel op. Laat 20 tot 25 minuten sudderen tot de linzen gaar zijn. Indien er te weinig vocht is, voeg dan een beetje water toe. Als er te veel vocht is, het deksel van de pan halen en het overtollige vocht laten verdampen.
Dit is een hartige wintersoep, die gebaseerd is op eenvoudige, makkelijk verkrijgbare ingrediënten. Ze wordt extra voedzaam gemaakt door de toevoeging van rijst. Als de soep een tijdje staat wordt ze aanzienlijk dikker, omdat de rijst het vocht blijft opslorpen. Voeg tijdens het opwarmen van een restje soep eventueel wat water toe. Een alternatief is een “plak” soep op te warmen in de oven, een beetje zoalsribollitahoort geserveerd te worden.
.
Ingrediënten
2 eetlepels olijfolie
1 ui, fijngehakt
2 stengels wit van prei, fijngehakt
125 gram pancetta in dobbelsteentjes gesneden
2 aardappelen, geschild en in blokjes gesneden
1,5 liter groentenbouillon (of water met 2 bouillonblokjes)
400 gram spinazie, gewassen
150 gram rijst, Vialone Nano
2 eetlepels geraspte Parmigiano-Reggiano
Verwarm de olie in een grote pan, voeg de ui, de prei, het gehakt en de aardappelen toe, en sudder op een laag vuur gedurende 10 minuten. Breng op smaak met peper en zout. Voeg de groentebouillon toe, breng aan de kook en laat 30 minuten sudderen. Stoom de spinazie, of breng met het aanhangend water 5 minuten aan de kook. Kruid met een beetje peper en zout. Laat uitlekken, hak fijn, en voeg toe aan de soep. Breng de soep opnieuw aan de kook, voeg de rijst toe en laat nog een kwartiertje sudderen, of tot de rijst gaar is. Voeg de kaas toe en een beetje versgemalen zwarte peper. Goed doorroeren en dan onmiddellijk serveren.
Toen ik als kind op bezoek ging bij mijn grootouders, werd er altijd rauw varkensgehakt op tafel gezet om op de boterham te smeren. Mijn grootmoeder strooide daar dan nog een dikke laag zout over, en het feest was compleet. Als ik mijn moeder mocht helpen bij het maken van balletjes voor in de soep, verdween één op de twee balletjes in mijn mond, rauw wel te verstaan. En ook nu nog, wanneer ik worsten bak verdwijnt er gegarandeerd een flink stuk rauw gehakt voor het de pan raakt. De Duitsers weten dus blijkbaar ook wat goed is met hun recept voor hackepeter.
Dit recept is in vele regio’s van Italië populair, en heeft zelfs een eigen Fanpage op Facebook met meer dan 23.000 fans!
In dit recept wordt het varkensvlees wel degelijk flink doorgewarmd in de oven, dus geen gezondheidszorgen. Je hebt wel een goede kwaliteit worstvlees nodig. Je mengt het gehakt met stracchino kaas, en dit smeer je dan royaal op schijfjes ciabatta brood. Schuif de toastjes 10 à 15 minuten in een warme oven, en serveer onmiddellijk.
De Italiaans term guazzetto zou je best kunnen omschrijven als een soepje waar meestal tomaten in voorkomen. In dit soepje worden dan andere ingrediënten gaargekookt. Meestal gaat het om vis of schaal-en schelpdieren, alhoewel kikkers ook een populair gerecht is in sommige streken. Als er verschillende soorten vis en/of schaal-en schelpdieren wordt gebruikt, verwijst de term meestal naar een vissoep (vooral in het zuiden van Italië, in andere regio’s spreekt men dan van een brodetto of zuppa di pesce).
In dit gerecht beperken we ons tot één soort vis, en voegen er cannellini bonen aan toe, om zo een smakelijk, licht hoofdgerecht te bereiden, waarbij de guazzetto meer als saus dan als soep fungeert. De witte bonen combineren perfect met de tomaten, en maken er een volwaardig gerecht van. Het stuk geroosterd brood is optioneel, en is afgeleid van de tradtionele zuppa di pesce. Gebruik een stevige witte vis, zoals kabeljauw of zeebaars.
Op 18, 19 en 20 september vindt in Nederland de 3de editie van Smaakparade plaats op het Stadslandgoed de Kemphaan.
Alle praktische info omtrent dit culinair buitenevenement kan je terugvinden op de site van smaakparade.
Cucinone mag 5 vrijkaarten weggeven ter waarde van 15€. Om één van deze kaarten te winnen, moet je via de commentaar op deze post het juiste antwoord geven op de volgende vraag:
“Hoe heet de streek in het noorden van Toscana, die bekend is voor de teelt van farro?” De winnaars (eerste 5 juiste antwoorden) worden verwittigd via mail, en krijgen hun toegangskaart thuis gestuurd.
Veel succes !
UPDATE: Wedstrijd is ondertussen afgesloten. Het juiste antwoord was Garfagnana.
Dit recept komt uit het standaardwerk over de Toscaanse keuken van Giovanni Righi Parenti: “La cucina Toscana”. Bij warm weer denk je niet zo direct aan een risotto, En dat is jammer, want veel ingrediënten die in de lente en zomer beschikbaar zijn, passen er uitstekend bij (denk maar aan asperges bijvoorbeeld). Het hoogtepunt van het tomatenseizoen valt samen met het warmste weer van het jaar: augustus. En daar verwijst de Italiaanse titel dan ook naar: risotto met zongerijpte tomaten.
Zoals de meeste risotti is ook deze makkelijk te bereiden. Als je nog een beetje onwennig tegenover risotti staat, kun je er best nog even de basisbeginselen op nalezen.
Coccoli betekent letterlijk verwende baby’s. De naam van dit gerechtje heeft daar echter niets mee te maken. De naam verwijst naar de vorm van de kegels van de Italiaanse cipres. Coccoli is de naam die gebruikt wordt in Firenze. In andere streken van Toscana worden andere benamingen gebruikt zoals panzerotti, panzanella, ficattole, quarti fritti of meer algemeen pasta fritta.
Coccoli worden geserveerd als onderdeel van een antipasto misto, en smaken prima bij een assortiment salumi. Het gerecht is de eenvoud zelf: stukjes brooddeeg worden gefrituurd in hete olijfolie, bestrooid met zout en opgediend. Het brooddeeg is wel iets anders dan het klassieke brooddeeg van Toscane: er wordt immers zowel zout als melk toegevoegd. Soms wordt er ook nog een ei aan toegevoegd. Het brooddeeg is met andere woorden veel rijker dan het normale brooddeeg.
Als je zelf regelmatig brood bakt is het een kleine moeite om dit receptje uit te proberen. Het loont echter wel de moeite om eens specifiek een brooddeeg te maken.
Ingrediënten
300 g bloem
20 g verse gist
40 g boter of reuzel
klein glaasje melk
10 g zout
Bereid een klassiek brooddeeg met de bovenstaande ingrediënten, vorm in een bal en laat enkele uren rusten. Rol kleine balletjes van het brooddeeg, en frituur deze in hete (olijf-)olie. Laat uitlekken, bestrooi met extra zout en dien warm op. Laat ze niet te lang bakken, want dan worden ze taai.
Cucinone is gepassioneerd door de authentieke Italiaanse keuken, juiste ingrediënten en traditionele bereiding. En bovenal door het plezier om te koken, en met vrienden en familie te genieten van een lekker bereide maaltijd.
